Olivia was 41 weken zwanger toen ze hoorde dat er iets mis was met haar baby. Ze had al een zoontje, maar hij was grieperig, dus bleef haar man Matt bij hem en ging zij alleen naar de echo. De Nieuw-Zeelandse Olivia Hewetson was allang blij dat ze eindelijk haar baby vast kon houden, maar ze was ook erg verdrietig toen ze te de uitspraak van de verloskundige te horen kreeg.

Bij eerdere echo’s had niets erop gewezen dat er iets mis zou zijn met de baby, maar tijdens de laatste controle vertelde de gynaecoloog dat de armpjes en beentjes van de baby te kort waren. Olivia was kon haar oren niet geloven.

“Opeens zag ik ons gezin voor mij met een jongetje in een rolstoel, niet in staat om te lopen”, schreef ze op Love what matters. Tegelijkertijd was ze ook bang dat het jongetje geen enkele overlevingskans had.

Verdrietige opmerking
Uiteindelijk bleek de baby achondroplasie te hebben, oftewel dwerggroei. Mensen met achondroplasie hebben een normale levensverwachting, maar zullen niet groter worden dan ongeveer 1.20 meter.
De bevalling was emotioneel en fysiek erg zwaar. Alles werd nog een tandje erger toen de verloskundige een opmerking maakte. “Terwijl ik aan het persen was, zei ze zoiets als: ‘Maak je maar geen zorgen, wanneer hij geboren is, kun je hem in een deken wikkelen en dan zal niemand weten dat hij anders is.’”

Dwerggroei
Die opmerking zorgde ervoor dat Olivia verscheurd van verdriet was. Ze concentreerde zich op de bevalling, maar wat de verloskundig zei, deed bijna meer pijn. Tegelijkertijd moest ze nog verwerken dat haar baby anders was dan ze zich had voorgesteld. Langzaam wende ze aan het idee en wist ze dat het wel goed zou komen met Leo.

Inmiddels is Leo 19 maanden. Olivia: “Wanneer ik nu naar Leo kijk, zie ik een schattig jongetje met een eigen willetje, dat niet wil onderdoen voor zijn oudere broertje Beau.”

Wat een schattig ventje! Deel dit artikel met je vrienden en familie!

Bron: Love what matters

Wat vind jij? Reageer hieronder