Moeder denkt dat ze een tweeling in haar buik heeft – Dan kijkt de dokter wat dichterbij en schreeuwt “Help!”(4 minuten lezen)

Lauren Perkins heeft altijd gedroomd om moeder te worden. Na een jaar geprobeerd te hebben en niet zwanger te worden leek het idee van vruchtbaarheidsbehandeling niet zo eng meer.

Zij en haar man, David, besloten om een ​​vakantie naar Nicaragua te nemen om hun volgende stap te overwegen.

Het stel deed dat, samen met een paar vrienden. Toen ze daar waren sprak Lauren openlijk over hun worsteling om zwanger te worden. Een van hun vrienden, een priester, antwoordde kalm:

“Iemand daarboven heeft grote plannen voor je. Ik weet niet wat, maar het wordt groot. “

Op dat moment klonk het raar – Lauren zou snel merken dat de woorden van de priester echt betekenis zou hebben…

Na de reis naar Nicaragua keerde Lauren terug naar huis in Texas. Ze dacht niet veel na over wat de priester tijdens de vakantie had gezegd.

Integendeel, David en zij hadden één ding besloten: ze wilden kunstmatige inseminatie uitproberen; de eenvoudigste methode voor geassisteerde bevruchting.

Lauren was ervan overtuigd dat het niet zou werken; dat ze voorbestemd was om onvruchtbaar te zijn … maar het werkte! Lauren werd uiteindelijk zwanger.

Bij de eerste routinecontrole werd Lauren door verpleegkundigen verteld dat haar hcg-spiegels erg hoog waren.

Dat betekende dat er een sterke mogelijkheid was dat er meer dan één kind in haar groeide. Lauren en haar man waren heel blij met het idee dat ze een tweeling of zelfs drieling hadden! Ze hadden zo lang gestreden om een ​​kind te krijgen dat het idee om meer dan één te hebben, te mooi was om waar te zijn.

Toen kwam de echografie. De arts bekeek het scherm een ​​paar seconden en leverde het schokkende nieuws …

De arts zei haar stil: “Ik tel er vijf binnen.”

Lauren dacht dat dit onmogelijk was.

De arts keerde terug naar het scherm en vervolgde: “Wacht even! Ik heb net een zesde baby gevonden. ‘

Het verwarde paar staarde volledig geschokt naar het scherm. ZES!

Lauren en David werden vervolgens geconfronteerd met een moeilijke beslissing; ze kunnen het aantal kinderen verminderen of ze allemaal behouden.

De kans dat alle zes baby’s de zwangerschap zouden overleven, was laag. Zes tegelijk hebben brengt een aantal gevaarlijke complicaties met zich mee.

Na lang wikken en wegen besloten Lauren en David uiteindelijk om alle zes een vechtkans te geven.

Hun artsen beloofden alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat elke baby veilig op aarde werd verwelkomt. Het ziekenhuis ging met een enorme inspanning door om complicaties bij de geboorte te voorkomen.

Maandagmorgen 23 april 2012 was de dag aangebroken. Lauren was in week 30 van haar zwangerschap – kinderen geboren vóór de 37e week worden als te vroeg beschouwd.

Een totaal van 35 mensen uit het ziekenhuis verzamelden zich in de verloskamer. Toen de geboorte begon, had de dokter de hulp nodig van zes verpleegsters die erbij stonden om elke baby te ontvangen zoals die in de wereld kwam. Geen gemakkelijke taak en zeker één vol met spanning.

“Ik was nerveus en opgewonden tegelijk. Het besef begon steed meer te komen – ik zou 6 baby’s krijgen, “zei Lauren.

Het kostte in totaal vier minuten om van alle zes de baby’s te bevallen.

Andrew, Benjamin, Caroline, Lea, Allison en Levi wogen allemaal tussen de 1 en 2 pond bij de geboorte.

Lauren zei: “Ik had niet verwacht mijn baby’s de volgende dag te zien, maar ik heb ze allemaal kunnen zien dankzij het team van artsen voordat ze één voor één richting de NICU gingen en ik mocht hun pink aanraken.”

De kinderen waren niet gezond genoeg om de eerste dagen bij hun ouders te zijn.

Met vier dagen oud was Allison de eerste baby in een stabiele conditie om vastgehouden te worden. Het kostte de verpleegster tien minuten om alle draden en monitoren los te halen, zodat Lauren haar kon vasthouden.

Maar wat een gevoel!

‘En dat moment, toen ik mijn baby moest vasthouden, was toen ik moeder werd … van sextuplets,’ legde Lauren uit.

De eerste paar weken waren cruciaal in het leven van de baby’s. Hun ouders zijn nog steeds bezorgd over complicaties die mogelijk tot een handicap of in het ergste geval tot de dood kunnen leiden.

Gelukkig herstelden alle zes … langzaam maar zeker!

Na vele intense weken van liefde en zorg van het personeel in de neonatale faciliteit, kon het gezin al hun engelen vasthouden.

Vijf van de baby’s konden op vier maanden oud naar huis. Little Leah moest nog een paar weken in het ziekenhuis blijven, aangezien zij de kleinste was en moeite had om ruimte in de baarmoeder te krijgen.

“Ze werd letterlijk begraven onder iedereen in de baarmoeder,” zei Lauren, “dus kreeg ze niet de juiste voedingsstroom. Haar hersenen waren niet volledig ontwikkeld. “

Het gezin heeft veel steun ontvangen van geliefden, wat hen enorm hebben geholpen in deze moeilijke periode.

Donaties van anderen zijn ook binnengekomen, zowel van familie als van complete vreemdelingen die geraakt zijn door de geboorte en het verhaal van Lauren.

Lauren heeft natuurlijk veel lof voor alle betrokken medische stafleden. Zonder hen zouden de kinderen nooit sterk genoeg zijn geweest om naar huis te gaan.

“Mijn arts was de beste en ik ben hem voor altijd dankbaar voor het niveau van zorg dat ik heb gekregen”, zegt Lauren. “Ook de medewerkers van de NICU die uren in mij hebben gestoken om onze kinderen klaar te stomen om thuis te komen en ons de ins en outs van de zorg te leren. Zoveel van deze mensen hebben een speciale plaats in onze hart.”

Laatst vierden Andrew Noah, Benjamin Luke, Caroline Grace, Leah Michelle, Allison Kate en Levi Thomas hun 6e verjaardag!

Het gezin heeft zich aangepast aan een nieuwere, meer volledige manier van leven.

“Ik noem het een semi-gecontroleerde chaos,” vertelde Lauren aan Today.

“We moesten zeer gepland en zeer gestructureerd en georganiseerd worden, vooral in het eerste jaar.”

De jongens – Andrew, Benjamin en Levi – en twee van de meisjes – Allison en Caroline – zijn vandaag volkomen gezond.

Leah heeft het wat moeilijker doordat haar hersenen niet volledig ontwikkeld waren vóór de geboorte. Waarschijnlijk zal ze nog lang zorg moeten dragen van haar ouders.

Dat gezegd hebbende; ze is samen met haar broers en zussen op school begonnen.

“Ze gaat naar de algemene kleuterschool voor kinderen met een handicap. Maar ze geeft altijd 100 procent en lacht de hele tijd. Zij is onze zonneschijn!” Zegt Lauren.

Wat een ongelooflijk verhaal. Wat een ongelooflijke familie!

We wensen de zes kinderen het allerbeste in de toekomst en kijken er naar uit om te zien hoe ze het doen in een paar jaar!

Deel dit verhaal als je denkt dat hun verhaal hartverwarmend is.

Bron: Today

Wat vind jij? Reageer hieronder