Huilende moeder bevalt van doodgeboren baby – dan zegt verpleegster iets wat haar altijd bij zal blijven

Miskramen komen vaker voor dan je denkt, maar het is zeldzaam dat mensen er open over praten. Meestal is het voor mensen moeilijk om erover te praten, omdat het hen diep heeft gedaan, hoewel het erover praten meestal helpt om het te genezen.

Misschien komt het omdat mensen zich schamen? Misschien dat vrouwen die miskraam hebben zich schamen? Maar waarom zou iemand zich moeten schamen voor iets waar ze geen controle over hebben?

Rachel Whalen is een vrouw die precies weet hoe het voelt om een kind te verliezen. Ze sprak over het onderwerp dat ongemakkelijk is voor iedereen, maar het leert ons iets over medelijden dat we allemaal zouden moeten weten.

Helaas werden de signalen van een miskraam voor Rachel niet vroeg in haar zwangerschap ontdekt. In plaats daarvan had ze een toekomst gepland voor haar ongeboren kind en ging ze bijna het ziekenhuis in met de overtuiging dat haar baby gezond zou zijn. Niet was minder waar en er werd vlak voor de geboorte haar verteld dat haar dochter niet meer in leven was.

Wanneer er iets zo verschrikkelijks gebeurt, weten de meeste mensen niet precies hoe ze moeten reageren. Hoe vertel je iemand dat ze hun kind hebben verloren? Voor Rachel was het niet alleen liefde en steun van vrienden en familie die haar hielpen in haar uur van nood. Het waren de ervaren en medelevende verpleegsters die ze in het ziekenhuis ontmoette en die een grote rol speelden.

Nu heeft Rachel ervoor gekozen om zich open te stellen voor de donkerste uren van haar leven. Ze heeft dit gedaan door middel van een brief te schrijven. Een emotionele brief waar veel mensen van kunnen leren. Lees wat er op de brief staat op de volgende pagina!